Rozciąganie Sowy

O kurwa! Keczap mi leci po blogu!

rozciaganiesowy — Sun, 11 Mar 2007 21:35:06 +0000

Nie pamiętam kiedy pierwszy raz użyłem keczupu. O ile ubolewam nad tym smutnym faktem, o tyle raduję się że ta miłość trwa do tej pory. Ileż magii może tkwić w zimnym sosie pomidorowym zaprawionym korzeniami!

Moim ulubionym keczupem jest w sumie niewiem jaki. Oczywiście, jak każdy prawdziwy argonauta, pod uwagę biorę tylko keczupy ometkowane jako pikantne. Co do marek taki choćby „Hellmans” jest zdecydowanie przereklamowany – śmierdzi niemcem i jest plastikowy… Mój luby niegdyś „Włocławek” też jakoś zszedł na psy. Chociaż to może efekt odrzucenia przez organizm. Konsumowałem go kiedyś tyle że organizm przestał go lubieć… Teraz zachwycam się pikantnym produktem spod znaku „Roleski”. Jego smak jest pikantny, lekko słodkawy idealnie się komponuje ze wszystkim.

Co do zastosowań keczupu – jest ich pewnie bez liku. Spotkałem w życiu ludzi którzy nawet dżem zaprawiają keczapem. Ale nie, niema głupich. Taki mix jest zbyt wybuchowy. Preferuje osobiście frytki potraktować keczapem, hamburgera czy inne potrawy na ciepło. Nienawidzę parówek z keczapem, ale o tym na końcu. Pewnego dnia, podczas śniadania gdzieś w Bieszczadach odkryłem przyszłość. Jako młody amator jedzenia przypatrywałem się uważnie starszemu koledze który keczupem… kanapki z serem! Fanom sera może to wydawać się nieco nonszalanckie ale zapewniam że wyniki warte są odrobiny ignorancji i bezceremonialności.

Kiedy keczap posiada bogatą tradycję, i nie dość że posiadam jedną butelkę w kuchni to i jednej dogląm w pokoju, co by użyć do awaryjnych sytuacji. Ale ostatnio zasmucony zostałem zwrotem akcji w mym życiu konsumenckim… Czarne chmury nadciągnęły nad producentów keczupu bo oto mnie, fanowi Stefana Batorego, ulubioną potrawą z gatunku robionych w 5 minut są ciepłe parówki z musztardą! Miłość zaczyna słabnąć. Biada, biada…

Brunatnie.

rozciaganiesowy — Sat, 10 Mar 2007 22:02:20 +0000

Zawsze mnie zastanawiało co kieruje brunatnymi niedźwiedziami. Co zmusza je do zimowego snu, co powoduje że żywią się ludzkim mięsem i czemu wpadają w te cholerne wnyki zastawiane przez myśliwych! Przecież mogą sobie przekazać w swoim niedźwiedzim języku, z pokolenia na pokolenie: „Ej stary, uważaj – myśliwi ludzcy zakładają wnyki!”. Ale nie… nie mogą. Moim zdaniem to świadczy o ich głupocie. Choć może to też być dowód na ludzką predestynacje. Tj. ludzie zostali stworzeni po to żeby w pewnym momencie życia wynaleźć wnyki i łapać w nie niedźwiedzie. I pewnie, z prostackiego punktu widzenia może to wyglądać jak międzygatunkowa nienawiść, ale to w pewnym stopniu symbioza wynikła z ewolucji i postępu! Tak jak w doborze wiary, myślę że mogę kierować tutaj własnym doborem poglądów. Więc proszę – możecie śmiało zastawiać wnyki na niedźwiedzie, tylko błagam – nie używajcie broni palnej! To takie nie fair! Przecież niedźwiedzie nie są tak zręczne żeby unikać kul.

„Ciemność, widzę ciemność…”

rozciaganiesowy — Thu, 28 Dec 2006 15:35:01 +0000

… jak mawiał jeden z bohaterów Seksmisji. Eh, dziś jest jeden z tych dni w których nic się nie chce. Za oknem ciemno i zimno, niema nawet wiatru, na drzewach niema liści, brak corocznego sniegu który nadawałby wszystkiemu koloru, drzwi od domu zdają się nie do otwarcia, zimne piwo z pobliskiej stacji bezynowej nie kusi jak zawsze a jeszcze przed wypiciem powoduje ból głowy, zrywasz z dziewczyną z którą byłeś od ponad trzech miesięcy, książki krzyczą „nie czytaj mnie” wszystkie kultowe filmy które do tej pory ubóstwiałeś zdają się nudne i sztampowe i same się po 10 minutach wyłączają… ogarnia człowieka totalna beznadzieja. Jest tylko ochota na rzucenie się do łóżka, myślenie i spanie, będąc przy tym niewrażliwym na okrzyki matki że „tylko byś spał i na te wasze imprezy chodził”. Niemam nic wartościowego do napisania więc kończe. Pozatym notatka ta jest tylko dla N. ponieważ chciała zobaczyć czy jej RSS działa

Dziń Dybry, mam na imię Tomek.

rozciaganiesowy — Wed, 27 Dec 2006 22:05:01 +0000

Siedzę sobie, obijam się, nie robię nic konstruktywnego. To sobie myśle… może by sobie założyć pamiętnik internetowy? Ot tak. Nie żeby wzbudzać litość innych, nie żeby pozbawiać się prywatności(przynajmniej świadomie a żeby dać upust wenie twórczej, kreatywności i w pewnym stopniu emocjom. W pewnym stopniu może będzie to i nawet konstruktywne A więc światła, kamery, kurtyna i akcja…

Może na początek małe przemyślenie po co tutaj umieszczam te bazgroły. A raczej rozwinięcie pierwszego akapitu. Może jestem pojebany ale łatwiej mi się żyje, myśli i śpi jak mam gdzieś umieszczone swoje emocje i przemyślenia, w jakimś miejscu materialnym. Mogą być nagrania audio, wideo, obrazy i jakiekolwiek inne media o których nie pomyślałem. Nagrania audio nie są jednak fajne, kamery nie posiadam a malować nie umiem. To raz.
Dwa – nie lubię uczuć i emocji powierzać ludziom bezpośrednio – w Gdańsku niema Hyde Parku, na zorganizowanie konferencji w jakimś hotelu mnie nie stać. Pozatym mówca ze mnie jeszcze gorszy na żywo niż na papierze. Jak coś mówię to rzadko przy tym myślę i często z dwóch zdań wychodzą bzdury Jeśliby i podzielić się z przyjacielem jakimś przemyśleniem, zapytać o radę to często(choć nie zawsze) pojawiają się szemrania wśród znajomych osób. Domysły, spekulacje, plotki, ploteczki. Nie polecam informacji o mnie(zresztą o nikim) z trzeciej ręki. Zapraszam tutaj
Po trzecie primo, ultimo! Czemu piszesz tutaj? Myślisz że ktoś Cię będzie czytał? Nie lepiej pisać na kartce w pamiętniku, siedząc w kącie pokoju? Chyba nie… mało to ekologiczne a papier i tusz kosztują. A taki pamiętnik w internecie (umyślnie nie używam słowa blog…pewien zespół może posądzić mnie o plagiat[co było pierwsze? Jajko czy kura?] a pozatym mam prawie 18 lat, jestem płci męskiej, nie lubie różowego koloru i wyrażeń typu „kUmAsH”, „sUPcIo” etc.) to gratisowy dodatek do usługi internetowej którą wykorzystuje do celów niecnych, nie zawsze zgodnych z normami etycznymi oraz prawnymi. Mógłbym też pisać w notepadzie albo Wordzie ale ludzie(tzn przynajmniej ja) mają(mam?) skłonność do takiego moralnego ekshibicjonizmu. Lubię jak ludzie znają moje poglądy, oceny wartości czy zasady postępowania. Kończę więc ten przydługi i nudny wywód i do następnego. Szalom!